15 Nights in Australia & New Zealand

درباره مقصد: سیدنی مرکز ایالت نیو ساوت ولز و پرجمعیت ترین شهر استرالیا است. سیدنی که با اقیانوس آرام و رودخانه هاکسبری هم مرز است، یکی از زیباترین و قابل سکونت ترین شهرهای جهان محسوب می شود. دارای یک خط افق نمادین، چند موزه فوق العاده، رستوران های خوشمزه، فضایی پر جنب و جوش و هزاران زیبایی طبیعی است. مانند هر شهر بزرگی، جاذبه‌های بسیاری وجود دارد، اما مهم‌ترین آنها خانه اپرای سیدنی است که در بندر سیدنی قرار دارد، این یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای جهان است، پل بندرگاه سیدنی، کلیسای جامع کاتولیک اصلی سیدنی، کلیسای جامع سنت مریم، باغ گیاه شناسی سلطنتی و مجموعه وسیعی از سواحل زیبا. معروف‌ترین ساحل سیدنی، ساحل بوندی، گردشگاهی پرجنب‌وجوش دارد و مکانی مشهور در میان موج‌سواران است. درست خارج از سیدنی، ما کوه های آبی را داریم، رشته کوهی دست نخورده که پر از درختان اکالیپتوس است. سیدنی شهری با سرزندگی بی‌نظیر و مقصدی شگفت‌انگیز و جذاب است. برای هر بازدید کننده چیزی وجود دارد، تاریخ، هنر، فرهنگ، طبیعت، مد، غذا، معماری و مهمتر از همه، سیدنی شهری است که می داند چگونه سرگرم شود.

درباره مقصد: ملبورن که در خلیج پورت فیلیپ، بر روی رودخانه یارا قرار دارد، پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر در ایالت ویکتوریا و دومین شهر پرجمعیت استرالیا است. با فضایی مد روز و پر جنب و جوش، پایتخت فرهنگی، خوراکی، ورزشی، مد و خرید استرالیا محسوب می شود. نمونه‌های زیبایی از معماری در سراسر شهر مانند خط افق مدرن و پر جنب و جوش آن وجود دارد. برخی از جاذبه های اصلی ملبورن عبارتند از باغ های گیاه شناسی خیره کننده، ساختمان نمایشگاه سلطنتی، یک سایت میراث جهانی یونسکو، کلیسای جامع انگلیسی باشکوه سنت پل و یکی از معروف ترین مکان های دیدنی ملبورن، حرم یادبود. سنت کیلدا محله غیرمتعارف ملبورن است. در اینجا سواحل آفتابی و یک رستوران عالی، بارها و صحنه های تفریحات شبانه را خواهید دید. درست خارج از ملبورن، دوازده حواری تماشایی را داریم، یک صخره منحصر به فرد در کنار ساحل. ملبورن پویا و جهان‌وطن، پایتخت فرهنگی افتخار استرالیا است. پایتخت ایالت ویکتوریا در جنوب شرقی که یکی از قابل زندگی ترین شهرهای جهان به حساب می آید، یک بازدید دلپذیر و یک پایگاه عالی برای کشف منطقه اطراف است.

درباره مقصد: بریزبن پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر در ایالت کوئینزلند استرالیا و سومین شهر پرجمعیت استرالیا است. منطقه تجاری مرکزی بریزبن بر روی شهرک اصلی اروپایی قرار دارد و در داخل خم رودخانه بریزبن از دهانه آن واقع شده است. خلیج مورتون. منطقه شهری در تمام جهات در امتداد دشت سیلابی دره رودخانه بریزبن بین خلیج مورتون و محدوده بزرگ تقسیم می‌شود. جاذبه های گردشگری اصلی • تالار شهر بریزبن و میدان کینگ جورج. • موزه بریزبن. • کلیساها و کلیساهای جامع. • باغ گیاه شناسی شهر. • مرکز فرهنگی کوئینزلند. • بانک جنوب. • باغ وحش پارک آلما. • مجلس نمایندگان. • پناهگاه کوآلا کاج تنها. • Courier-Mail Piazza، درون بانک جنوبی اغلب میزبان رویدادهای زنده و فیلم رایگان است. • دانشگاه کوئینزلند، یکی از قدیمی ترین و معتبرترین موسسات استرالیا که در یک پیچ رودخانه بریزبن واقع شده است. ساختمان‌های ماسه‌سنگ باشکوه آن توسط دریاچه‌های زینتی، بلوارهای با ردیف جاکاراندا و برخی از بهترین معماری‌ها احاطه شده‌اند. • چرخ بریزبن. چرخ و فلکی که به شما امکان می دهد شهر را از ارتفاع 60 متری با چشم اندازی از رودخانه بریزبن مشاهده کنید.

درباره مقصد: جزیره کریسمس، به طور رسمی قلمرو جزیره کریسمس، یک قلمرو خارجی استرالیا است که شامل جزیره‌ای به همین نام می‌باشد. این جزیره در اقیانوس هند، حدود ۳۵۰ کیلومتر (۲۲۰ مایل) جنوب جاوه و سوماترا و حدود ۱,۵۵۰ کیلومتر (۹۶۰ مایل) شمال غربی نزدیک‌ترین نقطه در سرزمین اصلی استرالیا واقع شده است. این جزیره ۲,۶۰۰ کیلومتر (۱,۶۰۰ مایل) شمال غربی پرت و ۱,۳۲۷ کیلومتر (۸۲۵ مایل) جنوب سنگاپور قرار دارد. مساحت آن ۱۳۵ کیلومتر مربع (۵۲ مایل مربع) است. جمعیت جزیره کریسمس در سال ۲۰۱۶، ۱,۸۴۳ نفر بود که بیشتر آنها در سکونتگاه‌های لبه شمالی جزیره زندگی می‌کردند. سکونتگاه اصلی، خلیج ماهی پرنده است. به طور تاریخی، استرالیایی‌های آسیایی با تبار چینی، مالایی و هندی اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دادند. امروزه، حدود دو سوم جمعیت جزیره تخمین زده می‌شود که دارای اصل و نسب چینی تنگه‌ای هستند (اگرچه تنها ۲۱.۲٪ از جمعیت در سال ۲۰۱۶ تبار چینی را اعلام کردند)، با تعداد قابل توجهی از مالایی‌ها و استرالیایی‌های اروپایی و تعداد کمتری از هندی‌های تنگه‌ای و اوراسیایی‌ها. چندین زبان در این جزیره استفاده می‌شود، از جمله انگلیسی، مالایی و گویش‌های مختلف چینی. اسلام و بودیسم از ادیان اصلی در جزیره هستند. سوال دین در سرشماری استرالیا اختیاری است و ۲۸٪ از جمعیت دین خود را اعلام نمی‌کنند، اگر دینی داشته باشند. اولین اروپایی که جزیره کریسمس را دید، ریچارد رو از کشتی توماس در سال ۱۶۱۵ بود. کاپیتان ویلیام مینورس آن را در روز کریسمس (۲۵ دسامبر) ۱۶۴۳ نامگذاری کرد. اولین سکونت در اواخر قرن نوزدهم صورت گرفت. انزوای جغرافیایی جزیره کریسمس و تاریخچه کمترین دخالت انسانی منجر به سطح بالایی از بومی‌گرایی در میان گیاهان و جانوران آن شده است که برای دانشمندان و طبیعت‌شناسان جالب است. اکثریت (۶۳ درصد) جزیره در پارک ملی جزیره کریسمس قرار دارد که شامل چندین منطقه از جنگل‌های موسمی اولیه است. فسفات، که در ابتدا به صورت گوانو رسوب کرده بود، از سال ۱۸۹۹ در جزیره استخراج شده است.