7 Days Highlights of Senegal

درباره مقصد: داکار، پایتخت سنگال، در غربی ترین نقطه قاره آفریقا واقع شده است. داکار یک پایتخت پرجنب و جوش، در حال رشد و تغییر است که ساختمان های مدرن، محله های کارگری و بازارهای شلوغ و پر از ازدحام در منطقه مدینا را در خود جای داده است. داکار، مانند بسیاری از شهرهای در حال توسعه در جهان، تحت تأثیر قوی تاریخ استعماری خود است که هنوز هم در برخی از معماری آن قابل مشاهده است. اما گول زده نشوید، داکار با افتخار آفریقایی، رنگارنگ و اصیل است. پلاتو، که تاریخاً منطقه فرانسوی شهر بوده است، هنوز هم یک شخصیت بسیار اروپایی دارد. بسیاری از بخش های چشم انداز شهری از یک خیابان در یک شهر فرانسوی قابل تشخیص نیستند. اینجا جایی است که بانک ها و کسب و کارهای عمده شهر واقع شده اند. کافه ها و فروشگاه های سبک اروپایی نیز در سراسر این منطقه یافت می شوند. ساختمان های تاریخی مانند اتاق بازرگانی، کاخ ریاست جمهوری و ایستگاه راه آهن نیز در اینجا قرار دارند. دیگر جاذبه های مهم در داکار شامل مجسمه بازسازی آفریقا، جزیره گوره، میدان استقلال، مسجد بزرگ داکار و کلیسای داکار هستند. داکار یک شهر پرجنب و جوش، جذاب و گاهی اوقات آشفته با شخصیت غرب آفریقایی است.

درباره مقصد: جزیره گوره (به فرانسوی: Île de Gorée) یکی از ۱۹ کمون‌های منطقه‌ای (یعنی نواحی) شهر داکار، سنگال است. این جزیره با مساحت ۱۸.۲ هکتار (۴۵ جریب) در فاصله ۲ کیلومتری (۱.۱ مایل دریایی؛ ۱.۲ مایل) از بندر اصلی داکار (۱۴°۴۰′ شمالی ۱۷°۲۴′ غربی) قرار دارد و به عنوان مقصدی برای افرادی که به تجارت برده در اقیانوس اطلس علاقه‌مند هستند، مشهور است، اگرچه نقش واقعی آن در تاریخ تجارت برده مورد بحث است. جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۳، ۱۶۸۰ نفر بوده که تراکم جمعیتی ۵۸۰۲ نفر در هر کیلومتر مربع (۱۵۰۳۰ نفر در هر مایل مربع) را نشان می‌دهد که تنها نیمی از تراکم متوسط شهر داکار است. گوره کوچک‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین کمون منطقه‌ای از ۱۹ کمون داکار است. مراکز مهم دیگر برای تجارت برده از سنگال در شمال، در سن-لویی، سنگال، یا در جنوب در گامبیا، در دهانه رودخانه‌های اصلی برای تجارت قرار داشتند. این جزیره یک میراث جهانی یونسکو است. نام گوره از نام اصلی هلندی آن "Goedereede" به معنای "لنگرگاه خوب" گرفته شده است.

درباره مقصد: دریاچه صورتی، که به نام لاک رتبا نیز شناخته می‌شود، در شمال سنگال واقع شده است. این دریاچه یکی از بزرگترین جاذبه‌های گردشگری سنگال به دلیل رنگ صورتی آب‌هایش است که آن را به یک منظره زیبا و یک نمایش بصری واقعی تبدیل کرده است.

درباره مقصد: سنت-لوئیس یک شهر در ساحل شمال غربی سنگال است. این شهر به معماری استعماری خود شهرت دارد. شهر قدیمی بر روی جزیره N'Dar واقع شده است که در رودخانه سنگال قرار دارد. این جزیره از طریق پل فیدهرب به سرزمین اصلی متصل است که تا سال 1865 برگشته و توسط گوستاو ایفل طراحی شده است. مکان فیدهرب ساختمان هایی در وضعیت خوب دارد، مانند کاخ حاکم و یک کلیسای نئوکلاسیک. موزه CRDS نمایشگاهی از اشیاء تاریخی و آثار هنری است. در نزدیکی، شبه جزیره طولانی و شنی Langue de Barbarie، روستای ماهیگیری Guet N'Dar را پناه می دهد، جایی که ماهیگیران از قایق های سنتی به نام pirogues استفاده می کنند. به سمت جنوب، سواحل شنی Hydrobase قرار دارند. نوک جنوبی شبه جزیره بخشی از پارک ملی Langue de Barbarie است، معروف به گونه های متنوع پرندگان. به شمال شرقی سنت-لوئیس، تالاب های پناهگاه ملی پرندگان Djoudj پرندگان مهاجر را جذب می کند، مانند حواصیل سلطنتی و قاشق داران آفریقایی، همچنین فلامینگوها، تمساح ها و ماناتی ها.

درباره مقصد: توبا (به عربی حسنیه: Ṭūbā، به معنای 'سعادت') شهری در مرکز سنگال است که بخشی از منطقه دیوربل و ناحیه مباکه می‌باشد. با جمعیتی بالغ بر ۵۲۹,۱۷۶ نفر در سال ۲۰۱۰، این شهر دومین شهر پرجمعیت سنگال پس از داکار است. این شهر مقدس مریدیه و محل دفن بنیان‌گذار آن، شیخ احمدو بامبا مباکه است. در کنار مقبره او یک مسجد بزرگ قرار دارد که در سال ۱۹۶۳ تکمیل شد. شیخ احمدو بامبا مباکه، که به طور معمول به عنوان "شیخ احمدو بامبا" (۱۸۵۳-۱۹۲۷) شناخته می‌شود، گفته می‌شود که توبا را زیر یک درخت بزرگ تأسیس کرده است، زمانی که در لحظه‌ای از تعالی، یک رؤیای کیهانی از نور را تجربه کرد. در عربی، ṭūbā به معنای "سعادت" یا "خوشبختی" است و لذت‌های شیرین زندگی ابدی در آخرت را تداعی می‌کند. در سنت اسلامی، Ṭūbā همچنین نام درخت بهشت است. در تصوف، این درخت نمادین نمایانگر آرزوی کمال روحانی و نزدیکی به خداوند است. احمدو بامبا توبا را در سال ۱۸۸۷ تأسیس کرد. این مکان مقدس تا زمان مرگ و دفن او در محل مسجد بزرگ، یک مکان کوچک و منزوی در بیابان باقی ماند. مسجد بزرگ سرانجام در سال ۱۹۶۳ تکمیل شد و از زمان افتتاح آن، شهر با سرعت زیادی رشد کرده است: از کمتر از ۵,۰۰۰ نفر در سال ۱۹۶۴، جمعیت به طور رسمی در سال ۲۰۰۷ به ۵۲۹,۰۰۰ نفر تخمین زده شد. همراه با شهر همسایه مباکه (که توسط پدر بزرگ احمدو بامبا در سال ۱۷۹۶ تأسیس شد)، منطقه شهری مریدیه دومین منطقه شهری بزرگ سنگال پس از منطقه پایتخت داکار است.